صداي قلب من براي توست گوش كن ...
سلام اي تنها بهونه ، واسه نفس كشيدن ،
هنوزم پر مي كشه دل واسه به تو رسيدن ،
واسه جواب نامه ات ، مي دونم كه خيلي ديره ،
بزار به حساب غربت ، نكنه دلت بگيره .
عزيزم بگو ببينم كه چه رنگه روزگارت ،
خيلي دوست دارم تو مهتاب ، بشينم يه شب كنارت .
سرت رو با مهربوني بزاري به روي شونه ام ،
تو فقط واسم دعا كن اخه دنبال بهونه ام .
حالم رو اگه بپرسي ، خوبه تعريفي نداره ،
نكنه ازم برنجي ... تشنه ام ، تشنه بارون ،
چقدر از دريا ما دوريم ، بي گناهيم هر دو تامون .
بد جوری به هم مي ريزه ، منو گاهي اتفاقي ،
تو اگه نباشي از من نمي مونه چيزي باقي .
مي دوني كه دست من نيست ، بازيهاي سرنوشته ،
رو قشنگها خط كشيده ، زشتها رو برام گذاشته .
باز كه ابري شد نگاهت ، بغضتم برام عزيزه ،
اما اشكهات رو نگه دار ، نزار اين جوري بريزه .
من هنوز چيزي نگفتم كه تو طاقتت تموم شد ،
باقي اش رو بگم مي بيني ، گريه هات كلي حروم شد ...
حال من خيلي عجيبه ، دوست دارم پيشم بشيني ،
من نگاهت بكنم ، تو تو چشام عشق رو ببيني
بد جوري ديونتم من ، فكر نكن اين اعترافه ،
هميشه نبودن تو كرده اين دل رو كلافه .
مي دونم فرقي نداره واست عاشق شدن من ،
مي دونم واست يكي شد بودن و نبودن من ،
مي دونم دوسم نداري ، مثل روزاي گذشته ،
من خودم خوندم تو چشمات ، يه كسي اينو نوشته ،
اما روح من يه درياست ، پره از موج و تلاطم ،
ساحلش تويي و موجهاش خنجرهاي حرف مردم ...
اخ كه چه لذتي داره ناز چشمهات رو كشيدن ،
رفتن يه راه دشوار ، واسه هرگز نرسيدن .
من كه اسمون نبودم ، ولي عشق تو يه ماهه ،
سرزنش نكن دلم رو ، به خدا اون بي گناهه .
تو كه چشمهاي قشنگت خونه صد تا ستاره است ،
تو كه لبخند طلايي ات واسه من عمر دوباره است ،
بيا و مثل گذشته جز به من به همه شك كن ،
من ... بدون تو ... مي ميرم ... ، بيا و بهم كمك كن .
من ... بدون تو ... مي ميرم ...
